Month: oktober 2015

“Hun hebben…”

Het klinkt zo ongelooflijk onverschillig.  Argeloosheid ten top.
Het geeft me elke keer de kriebels.
“Hun hebben”…  Alsof je maar een mondjevol Nederlands kunt praten.

hunhebben-300x173Vreemd genoeg kun je het overal verwachten, van eender wie. Het kan achter elke hoek opduiken.
In een bakprogramma op de televisie bijvoorbeeld.
Ik keilde bijna van de sofa toen ik plots de bemerking “Hun hebben gewoon drie banen liggen” door de woonkamer hoorde galmen.
Wat??!! Even dacht ik dat het mijn verbeelding was. Correctie: ik hoopte het! Jammer genoeg was het de pijnlijke realiteit.

Mijn bewondering voor het Nederlandse volkje en hun taalbeheersing kreeg een deuk vanjewelste te verwerken.

Enkele jaren geleden werd er onder Nederlandse en Vlaamse taalliefhebbers en docenten gepeild naar het “hun hebben” fenomeen. Toen reeds hield de discussie het taalwereldje bezig.
“Of het door algemeen gebruik dermate ingeburgerd zou kunnen worden dat het standaardtaal zou worden” was de vraag.
Het gros van de Nederlanders en Vlamingen zag dit helemaal niet zitten.
In tegenstelling tot “je kan” in plaats van “je kunt”, of “je wil” zonder t. Veel mensen zeggen het, weinig weten dat het fout is.

Het stond toen al als een paal boven water dat “hun hebben” het niet zou halen in de strijd tot acceptatie.

Maar taal leeft. En taal is vitaal.
Wie weet zal men over 50 jaar “hun hebben” wel als correct beschouwen.
Over 50 jaar zal ik er niet meer zijn.
Gelukkig maar. Ik zou constant lopen krabben door deze verkwanseling.