Month: november 2016

Maar hoe begin je aan zoiets?

broken-marriage-medium

Een tijdje geleden stelde ik op Facebook gekscherend de vraag of er soms een lezerspubliek zou zijn voor een (mini)roman à la ‘Dagboek van een (v )echtscheiding’.  Gekscherend, omdat de kern van de boodschap eerder een aanloop was naar een een mededeling naar mijn vrienden toe.  Een mededeling dat het huwelijk op papier nu ook compleet voorbij was, de echtscheiding was opgestart.
Veel reactie kwam er niet op de vraagstelling, doch de paar reacties die er wel kwamen waren, hoe kan het ook anders, positief.  Zoals een van de heuse schrijvers in mijn omgeving zei: ‘Er is markt voor een boekenreeks rondom een tovenaarskind met een bliksemschicht op zijn hoofd. Er is markt voor Brusselmans. Er is publiek voor elk goed verteld verhaal. Het moet soms gevonden worden, en een auteur is weinig tot niets zonder een goede redacteur, maar voor de rest is het antwoord op bovenstaande vraag, en elke variant erop die start met de eerste acht woorden, ja.’

Wat vooreerst als grap bedoeld was bleek echter misschien toch stof te zullen leveren voor het nodige schrijfmateriaal.  Maar ja, hoe begin je aan zoiets? Voorlopig door kleine stukjes neer te pennen veronderstel ik.

De echtscheiding zou zich al snel ontwikkelen tot een pestscheiding.  De eisen van de binnenkort ex bleken bij de haren gegrepen, achteraf bekeken hilarisch, en gestoeld op een aaneenrijging van leugens en verkeerd geïnterpreteerde gegevens wegens gebrek aan kennis.  ‘De klok horen luiden maar niet weten waar de klepel hangt’ gegevens noem ik ze.

De eerste samenkomst met beide advocaten liep uit op een drie uur durende onderhandeling waar een Marokkaanse markt in het niets bij verzonk.  Geven en nemen. De ex ontpopte zich tot een ware geldwolf. Een domme liegende geldwolf, dat wel.  En dat domme aspect zou nog meermaals boven komen drijven.

In mijn vraagstelling op Facebook leverde ik ‘The War of the Roses’ als vergelijkingsmateriaal aan.  Voorlopig dreigt het niet zo ver te gaan en ik hoop dat het ook zo ver niet zal komen.  Een fractie van dat verhaal zal al stevig genoeg zijn.  Dat het niet van een leien dakje zal lopen is zo goed als zeker.
Een roman zit er niet in.  Daar moet je een echt schrijfster voor zijn en dat ben ik gewoon niet.  En dat wil ik jullie ook niet aandoen.
Vrees dus niet om in de toekomst terug te komen naar deze plek.  Er zullen geen fragmenten te vinden zijn over een in soep plassende echtgenoot of een overhoop gereden echtgenote.  Deze echtscheiding verloopt voornamelijk in een ijzige stilte.  Voorlopig…