De Bucket list – deel II

Share with:

FacebookTwitter


De meesten onder ons hebben ‘hem’ wel, die bucket list.  De ene heeft hem netjes op papier neergepend, de andere houdt hem in het achterhoofd.  Lange lijsten, korte lijstjes, haalbare punten of onmogelijke zaken, iedereen heeft wel enkele dingen die men absoluut toch één keer wil gedaan hebben vooraleer de pijp aan Maarten te geven.
Mijn bucket lijst? Die staat hier op mijn blog.  Een vrij realistische lijst volgens mezelf en toch weet ik dat enkele dingen voor altijd een droom zullen blijven.

Bijna een jaar na het plaatsen van de bewuste bucket list post besluit ik dat het maar eens tijd moet zijn om één van de punten aan te pakken.
En uiteraard gaat de keuze uit naar wat het meest haalbare punt van alles lijkt: de fotosessie.
Drie mensen op de wenslijst.  Een Nederlandse zanger, een Vlaams schrijver en een Vlaams acteur.
Van alle drie zou ik graag een zwart-wit reeks maken die hun persoonlijkheid naar voor brengt.
Foto’s die hun ‘zijn’ laten voelen.  Waarom zwart-wit? Omdat zwart-wit naar mijn gevoel nog meer de persoonlijkheid van het model laat spreken.  Niets van de omgevingskleuren leidt af.

Met de Nederlandse zanger sta ik reeds in contact; ik tracht hem een optreden in België te versieren.  Het zou zijn allereerste optreden op Belgische-Vlaamse bodem worden.
Maar kàn ik hem de vraag wel stellen of hij voor me wil poseren? Ik ben per slot van rekening maar een amateurfotografe.
Anderzijds, een nee heb ik, een ja kan ik krijgen.  En wie zijn dromen niet najaagt kan enkel maar blijven dromen.  Dàt kan toch niet het doel van een bucket list zijn.

Ik graai mijn moed bij elkaar en schets hem de situatie.  Om mijn vraag wat te ondersteunen voeg ik een link bij naar mijn online fotopagina en duw op de verzendknop.
Ik hoop, maar blijf realistisch.  De man heeft het zo druk, is met allerhande zaken bezig.  Het zou een mirakel zijn als hij mijn vraag nog maar zou beantwoorden.

Enkele dagen later verschijnt er een inkomend Messenger bericht op mijn telefoon.
Het is van Joost.  “Ha Nadine, geen vragen, geen opmerkingen. Alleen:
Meer kan ik niet lezen van het bericht.
Ik verwacht een negatief antwoord.  Iets van “Alleen: ik kan jammer genoeg niet ingaan op je vraag” of zo.
Even diep ademhalen en ik open het bericht.  Tot mijn grote verbazing dwalen mijn ogen over de woorden.  “Alleen: complimenten“….
Met nog groter ongeloof krijg ik te lezen dat hij vindt dat ik mooie foto’s maak en het geweldig zou vinden een keer voor me te poseren.
Tot vijf keer toe herlees ik die zin omdat hij maar niet volledig wil doordringen.  Lees ik het nu écht wel goed? Heb ik écht niet verkeerd gelezen zoals wel vaker gebeurd??
Ja hoor, het staat er echt: Joost wil voor me poseren!
En alsof het voorbestemd is meldt hij dat hij de foto’s wel heel graag in zwart-wit zou hebben.  Mijn lievelingsonderdeel in fotografie.

Het zal wellicht niet heel snel zijn gezien zijn drukke agenda.  Maar we spreken af om af te spreken.

Een wens, een punt op mijn bucket list gaat zich wel degelijk realiseren:  Joost zal voor mijn lens staan ! Yes!!

Het geeft mij alvast de moed om contactpunten te zoeken voor die twee andere luiken van die ene wens.  Indien iemand onder jullie toevallig de weg kent naar Herman Brusselmans of Axel Daeseleire dan hoor ik het graag.

Wordt vervolgt… uiteraard.

Share with:

FacebookTwitter


 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>