Moeder – Deel II

Share with:

FacebookTwitter


…of hoe mijn jeugd met moeder verliep…

Maar alles went.  Zo wende ikzelf ook aan het meppen krijgen.  Moeder moest dus harder gaan meppen.  Maar dàt deed hààr ook pijn en dàt kon niet de bedoeling zijn.  En moeder ging op zoek naar een alternatief.  Dat alternatief vond ze in een bezemsteel.  Na een paar keer vond ze het echter niet praktisch genoeg: de tijd dat zij bij de bezemsteel was, had ik me al lang op mijn kamer verschanst en de deur op slot gedraaid.  Iets wat haar nog furieuzer maakte uiteraard.  Ik kon dan ook niet anders dan pas opnieuw boven water komen wanneer vader thuis kwam van zijn werk.  Dàn was ik veilig.

De bezemsteel diende vervangen te worden.  Een schoen met naaldhak passeerde ook de revue.  Als een messenwerper gooide ze het ding mijn richting uit.  Die dag moet mijn engelbewaarder op mijn schouder hebben gezeten mèt extra versterking want de punt van de hak raakte me op wel geteld een halve centimeter van mijn rechteroog.
Vermoedelijk was het dàt wat haar bij haar finale “wapen” bracht: de pantoffel.  Handzaam, steeds dicht in de buurt, een verlengde van haar eigen hand.  Die hebben hun dienst bewezen tot ik achttien werd.

Mijn armen hebben meer dan eens de mooie tekeningetjes van pantoffelzolen vertoont.  Van puntjes over cirkeltjes naar bloemetjes.  Soms overtekende ik ze zelfs met balpen.  Ze kende zichzelf echter een bonuspunt toe als ze er in slaagde me in mijn aangezicht te raken.

Nee, moeder was niet snel tevreden met me.  Ze was niet snel tevreden, tout court.
Op mijn twaalfde had ik voor mezelf beslist: ik wou graag Rechten studeren.  De balie, onrecht aanvechten,… Ja, ik zag het helemaal zitten.  Om hier toe te komen diende ik vooreerst een A2 te bemachtigen.
Ik had jammer genoeg geen rekening gehouden met wat moeder er van zou vinden.  En die was niet akkoord met mijn wens.  Moeder overhaalde vader en samen besloten ze de resultaten van de oriëntatietest op te volgen.  Die oriëntatietest was afgenomen in een school waar Snit & Naad op het schoolprogramma stonden.  En wat bleek? Volgens de oriëntatietest was ik enkel geschikt voor…juist: Snit & Naad.

Alsof dat niet genoeg was kwam er vanaf dat moment een nieuwe factor bij: gepest.
Een viertal meiden bleken in mij het ideale slachtoffer te zien.  Het begon met kleine pesterijtjes. Boekentas bovenop een hoge kast gooien, studieboeken uit de lessenaar laten verdwijnen, jas wegstoppen in de winter, fiets tegen de muur plaatsen en zeker veertig andere fietsen ervoor plaatsen.
Ach, op die leeftijd voel je je wel geïntimideerd door zo een bende van vier, maar je probeert het niet te tonen.
Wie weet zouden ze daarmee wel stoppen.  Ik bracht de euveltjes thuis ook maar niet ter sprake.  In tegenstelling trachtte ik zo rustig mogelijk door het eerste middelbaar te raken.  Het was al een ganse opgave om een richting te studeren waar ik absoluut geen voeling mee had.  Laat staan dat ik het gepest nog eens ter harte zou nemen.

*wordt vervolgd

Share with:

FacebookTwitter


 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>