Moeder – Deel V

Share with:

FacebookTwitter


…of hoe mijn jeugd met moeder verliep…

Door de kentering kreeg ik mijn kans om van studierichting te veranderen.  Rechten studeren zat er al niet meer in.  Daar was het helaas te laat voor.  Ik nam de enige mogelijkheid die ik had om een stap vooruit te zetten echter met beide handen aan en ging voor Kantoorwerken.  Een A3-tje, maar het was beter dan niets.
Plusje: Handelsrechten en Persoonsrecht maakten deel van uit van de opleiding.  Ik moest op een totaal andere manier leren studeren wat me wonderwel lukte.
Moeder vond het maar niets en deed zoals gewoonlijk haar duit in het zakje om me te ontmoedigen.  Als er ook maar één examenperiode werd afgesloten met ook maar één percent minder tegenover de vorige examenperiode kon ik het wel schudden en kon ik opnieuw de Snit & Naad richting in.  Ik knokte me dan ook door elk examen door.  Ik moest en zou slagen.

Tot mijn voorlaatste jaar.  Het eerste jaar dat er sprake was van gemengd onderwijs.  Onze klas werd uitgerust met vier mannelijke exemplaren. Onze klas was de énige klas waar jongens in terecht kwamen.   Het volledige schooljaar verliep rustig en ik knokte rustig verder om steeds weer mijn doel te behalen.  Tot het vakantie-examen er aan kwam.  Een van onze vakken was Informatica.  Het basic gedoe met daar wat theorie bij.  Tot mijn stomme verbazing bleek bij het uitdelen van de resultaten dat ik een regelrechte buis had verdiend op het vak.  Ik snapte er niets van.  Moeder was in haar nopjes.  Vader kon het ook niet geloven.  Echter, het stond zwart op wit: ik had het genoegen de ganse vakantieperiode te spenderen aan studeren.  De materie van het volledige schooljaar kon ik nogmaals doormalen.  Voor moeder een uitermate geschikte manier om me twee maand alles te ontzeggen en me zo goed als op te sluiten.

Twee zonnige vakantiemaanden werden een ware marteling voor me.  Ik was negentien, vriendinnen wilden me opzoeken, gaan stappen, uitstapjes maken.  Niks werd echter toegelaten door moeder.  Die tweede zit he… dààr verdien je zulke uitjes niet mee.
Ik geloof dat die twee vakantiemaanden de meest trage van mijn leven zijn geweest.  Maar ik kwam ze door en tweede-zit dag brak aan.  Ik kende mijn materie op mijn duimpje.  Net zoals vóór de vakantieperiode, want ik voelde helaas geen verschil in mijn materiekennis.  Maar het verschil moet er geweest zijn want ik slaagde in de tweede-zit.

Enkele dagen later was er een afspraak met de schoolraad en mijn ouders.  Toen kwam de kat op de koord.  Bleek dat, omdat de vier jongens ook gebuisd waren op het bewuste vak, er een meisje mee moest gebuisd worden teneinde de jongens niet het gevoel te geven dat ze geviseerd werden.  Dus werd er gekozen voor het meisje met “het minste” aan punten op het vak en “de meest stille” omdat dat de kans op problemen zou minimaliseren.  Ik had “maar” 71% behaald én was de meest stille.

Toen vader dit vernam was hij verontwaardigd dat het met geen woorden te beschrijven was.  Moeder filterde dat verhaal eruit en bleef bij het feit dat ik een buis had gehad bij afsluiting van dat schooljaar.  Iets wat nog regelmatig te pas en te onpas ter sprake werd gebracht. Hoe vader er ook tegen in kwam telkens ze het verhaald opdiste, het maakte haar niet uit. Vader kreeg steeds weerwerk: “Ze wàs gebuisd, punt! Had ze méér behaald dan zouden ze hààr er niet uitgepikt hebben.  Maar ja, wat wil je…”

*wordt vervolgd

Share with:

FacebookTwitter


 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>