flabbergasted

Nederengels

Nederlands doorspekken met Engels: het is in.  Een woord hier, een term daar… Je bent hip als je het doet.

Tegenwoordig is iedereen bijvoorbeeld flabbergasted.
Te pas en te onpas krijg je het woord zonder pardon in je gehoorgang geramd.
“Ik was compleet flabbergasted bij de aanblik van …” Baaaam!!

Voor wie het toch nog niet zou weten: flabbergasted betekent simpelweg stomverbaasd.
Ja hoor, in onze eigen moedertaal hebben we er enkele puur en onversneden Nederlandse woorden voor: stomverbaasd, perplex, beduusd, verbluft, overdonderd.
Het is me dan ook een raadsel waarom sommigen onder ons de onstuitbare drang voelen absolute voorrang geven aan de Engelse variant.

Er zijn nog horde andere Engelse woorden en uitdrukkingen die met regelmaat door onze gesprekken worden geweven.
Ooh my God is er nog zo eentje. Bij voorkeur met een extreem langgerekte oooooh, dito my en, als het nog even kan, een overdreven lange adempauze tussen elk woord.
Akkoord, oh mijn God klinkt natuurlijk een pak minder dramatisch.
Maar waarom toch specifiek Engels?
Het Franse Oh mon Dieu zou nog kunnen en klinkt zowaar een tikkeltje gracieus.

Ik betrap er mezelf dikwijls op mijn blijheid te uiten met happy happy!! Dubbel dan nog wel! Alsof mijn blijheid er dubbel zo groot door zou worden.
Waar haal ik dit in godsnaam vandaan? Komt het door het veelvuldig Engels-gepraat op de werkvloer? Veel bedrijven hanteren namelijk Engels als voertaal. Of komt het door de hoeveelheid Engels waarin we dagelijks worden ondergedompeld via televisie, radio en alle andere media? Wie zal het zeggen.
Blij blij!! of O zo blij!! zou niet moeten onderdoen en heeft evenveel kracht in het weergeven van mijn blijheid.

Dit zijn uiteraard niet de enige Engelstalige uitspattingen in onze dagelijkse Nederlandstalige gesprekken. Het lijkt wel of we continue onze kennis van het Engels uitgebreid moeten etaleren. Want het staat toch zo cool.
Cool??

Ik ben echt wel flabbergasted door de hoeveelheid Engels dat we dagelijks door ons Nederlands mengen.
Als het dan toch echt moet, waarom dan niet eens uit de band springen en dumbfounded zijn?
Kwestie van origineel uit de hoek te komen.
Wie weet lanceren we hiermee een nieuwe rage-woord.