overzicht

2015: we hebben het weer gehad

2015 is wat het is: een herinnering, Voltooid Verleden Tijd.  De rit is voorbij.
Aan het eind van deze reis neem ik even de tijd om enkele het gebeurtenissen te overlopen.

Werkgerelateerd  was 2015 een hectisch jaar.  Van een energieke partner-medewerker naar een “uitrollende” collega met daar tussenin een berg werk ter hoogte van de Matterhorn en in combinatie met onderbemanning.  We gaan van de ene over naar de andere en laten de berg tussenin maar voor wat het is.

De Engelse energiekeling sleurde me een gans jaar mee in zijn project.  Het gebeurde automatisch: de klik was er, de zienswijze gelijklopend en bats, we waren vertrokken.  Zonder woorden, zonder afspraken, van op afstand.  Als vanzelf.  Het werd een ware rollercoaster bovenop het gewone dagdagelijks werk.  Rekening houden met zero-tolerance klanten, on-site tech-teams, weersomstandigheden, voorraden – of eerder ontbrekende voorraden, afroepen,… Herplannen, uitstellen, afstellen,… Om soms gek van te worden, maar we zijn erin geslaagd.
De partner-medewerker kan in schoonheid zijn consultancy opdracht afsluiten. Het aantal keren dat ik “my star”, “super trooper” en “my oracle” werd genoemd zijn niet te tellen.
We hebben elkaar een paar keer ontmoet.  Een hapje, drankje, bioscoopje.
Ik zal hem missen, “the bloke, the dude, the chap from Chelmsford – Essex”.  I hope we’ll meet again.

De uitrollende collega is een geval apart.  Functie: Expert.  Daarnaast: Opa.  Uitrollend: over 10 jaar komt hij op pensioengerechtigde leeftijd.  Hij zou rechterhand van onze teamleader moeten zijn èn mijn collega en mezelf ondersteunen.  Taken van ons overnemen waar wij geen tijd aan kunnen spenderen.  Zou… De functie die hij met hart en ziel uitoefent is die van opa.  2015 was zijn jaar.  Het jaar waarin hij schitterde door afwezigheid als collega.  Het jaar waarin wij hem ondersteunden, onze vakantie lieten vallen voor hem.  Moet kunnen. ’t Mag niet, maar ’t bleef duren.  De hamvraag: hoe zal het ons vergaan in 2016?

Maar 2015 was zoveel meer waar bovenstaande euveltjes totaal in het niets bij vervallen.
De wereld daarbuiten bulkte van gebeurtenissen die het jaar voor altijd zullen tekenen.

Beginnend met wat nog vers in ons collectief geheugen ligt: de aanslagen in Parijs.
Iedereen was Charlie en “Bataclan” rolde over ieders lippen.  De draaischijf waar het veroorzakend addergebroed vandaan kwam bleek Sint-Jans Molenbeek te zijn.  De deelgemeente van onze hoofdstad werd bestempeld als hèt terroristenbroeinest bij uitstek. Een beschamend moment voor alle Belgen.
Aan terroristen geen gebrek in 2015.  Het waren drukke dagen voor de anti-terreurcel van de Belgische Federale Politie.

Er was ook Brexit en Grexit. Het klinkt bijna als een gekke tweeling.  De eerste was een geval van vrije wil, de tweede bijna geforceerd. Bijna, want Premier Tsipras wist de finale dans te ontspringen door toch maar mee te stappen in het Brusselse verhaal en daarbovenop ook nog eens de verkiezingen te winnen.
Exit Grexit. Voorlopig.

Er was Merkel, de moeder der vluchtelingen. De “Kanzlerin der freien Welt” zoals het zo mooi in het Duits klinkt. Frau Merkel verdiende toen zeker de titel “Vrouw van het Jaar”.  Dankzij haar bijdrage escaleerde het Oekraïne verhaal niet nodeloos.  Jammer genoeg stond ze nogal alleen in haar hoekje en is de welwillendheid sterk getemperd.

En dan had je ook nog Donald.  Ik houd m’n hart vast voor wat we van hem mogen verwachten in 2016.  Hij meet zich alvast een imago van jewelste aan.  Of dit positief of negatief is laat ik aan elk van jullie over.  Ikzelf hoop dat hij snel weer uit beeld zal zijn.  Ik zie dit heerschap echt niet als Obama-opvolger.

Er was het sjoemelsoftware-schandaal van Volkswagen alias “Dieselgate” en onze eigen Doel 1 en 2, die tot 2025 actief mogen blijven.  De scheurtjes van  Doel 3 en Tihange 2? Die bleken plots geen probleem meer te zijn. Een nucleaire dreiging die uitkomt van je eigen regering:  je moet het er maar mee doen.

3zebraEr zijn uiteraard nog een rits andere gebeurtenissen, maar ze allemaal aan bod laten komen zou van dit stuk een boek maken.  Ik sluit liever af met een vrolijke noot van eigen bodem: de zebra’s van Vilvoorde.
Op 17 november besloten 3 zebra’s te ontsnappen uit een ranch en een stapje in de wereld van Vilvoorde te zetten.  Jawel, datzelfde Vilvoorde van Hans Bonte.  Er dient geen link met Syriëstrijders gezocht te worden deze keer.  Maar deze burgemeester hoeft niet altijd onder een negatieve noot in de schijnwerpers komen te staan.  Vandaar….

2015, het was me het jaartje wel.
2016 is jong en maagdelijk.
Alles kan gebeuren.
Laat ons er samen wat van maken.